Ҷумлаи пайрав факт, ҳодиса ва ё воқеаеро ифода мекунад, хулосаи бевоситае, ки дар асоси ҷумлаи пайрав бароварда шудааст, дар сарҷумла акс меёбад. Аммо на ҳамаи ҷумлаҳои пайрави сабаб далели радшнашаванда ба ҳисоб мераванд, ки онро воситаҳои лексикӣ-грамматикӣ ифода мекунанд.

7. Дар ҷумлаҳои мураккаби тобеи сабаб-натиҷа диалектикаи ҳаёт ва алоқаи зичи забону тафаккур равшан ҳис карда мешавад. Дар ҷумлаҳои мураккаби тобеи сабаб-натиҷа ҷумлаи пайрав ҳама вақт сабаб ва сарҷумла натиҷаро ифода мекунад.

8. Хабари сарҷумла бо сиғаҳои гуногун ифода ёбад ҳам, хабари ҷумлаи пайрави сабаб одатан бо сиғаи хабарӣ ифода меёбад, бо сиғаи шартӣ-хоҳишмандӣ ифода ёфтани хабари ҷумлаи пайрави сабаб бевосита ба амал намеояд, ин ҳолат вақте мушоҳида карда мешавад, ки дар таркиби ҷумлаи пайрав калимаҳои модалӣ истеъмол ёбанд.

9. Ҷумлаи пайрави сабаб дар диалогҳо низ омада, маънии сабабиашро боз ҳам равшантар зоҳир менамояд.