Панҷакент. Толори тантанавӣ бо фриз. (аз С.Г.
Хмелницкий)

ороишӣ васеътаранд, агар дар наздикии фарш ҷойгир
бошанд ё фризҳо, дар ҳоле ки майдони тасвирро пурра
мекунанд. Тасвири марзҳо гуногунранг буд. Баъзеҳо аз ду
ё се хатти асосии нақш ва ҳошияҳои танг иборатанд.1
Дар ин ҳолат, аз усули мазкур, ҷолибтарин фриз ва
анъанаҳои ороишии он боқӣ мондааст, ки то имрӯз дар
кандакории бадеӣ дар утоқҳо ва гулдӯзиҳои муосири

1Беленицкий А.М., Бентович И.Б., Большаков О.Г. Средневековый город Средней Азии. - Москва, 1973.-С. 46;Беленицкий А.М., Маршак Б.И.
Черты мировоззрения согдийцев VII-VIII вв. в искусстве Пенджикента.// История и культура народов Средней Азии (древность и средние века).- Москва, 1976.- С. 75-89.
Зарафшон дидан мумкин аст. Ин мутавозият дар вақташ аз
ҷониби Г.Л.Чепелевская, Л.В. Воронина, С.Г. Хмелницкий,

Ибодатгоҳ дар Панҷакент (аз В.Л. Воронина) П.Б. Лурие, Ю. Ёқубов қайд шудааст.1 Ба ақидаи С.Г. Хмелнитский, ангезаи равоқӣ ороишии зери шифти толор, бешубҳа, тимсоли воқеии меъморӣ дошт.
Ин як ҷузъи маъмули анъанавии ангезаҳои чӯбӣ буд, ки дар зери сақфи толорҳои қабули манзилҳои сарватманд ва қалъаҳои пеш аз исломи (асрҳои У-111) дидан мумкин аст.
Пенҷакент, Шаҳристон, Гардани Ҳисор дар Тоҷикситон, Қуйруқтеппа (Қазоқистон), ки онро эҳтимолан суғдиҳо сохтаанд, панели кандакоришудаи Ашта (асрҳои 1Х-Х). Пас аз

1 См. например, Чепелевская Г.Л. Сузани Узбекистана. - Ташкент, 1961. - С. 20, рис.9;Воронина В.Л. Ук.соч. 126;Хмельницкий С. Между арабами и тюрками. Раннеисламская архитектура Средней Азии. - Берлин- Рига,1992. -С. 35; Хмельницкий С. Между кушанами и арабами.
Архитектура Средней Азии У-У111вв.- Берлин-Рига, 2000. - С.52; Лурье П.Б., Ю.Я. Якубов. Резное дерево и штампованный штук из помещения цитадели Хисорака. // Материалы Пенджикентской археологической экспедиции. Вып. Х111.Отчет о полевых работах экспедиции в 2010г./ ред. П.Б. Лурье. - Санкт-Петербург,2011. -С.27-32.