Барои Русия ва бисёр кишварҳои дигар аҳамияти омилҳои истеҳсолот, ки аз хориҷа ворид мешаванд, ҳатто аз ҳозира баландтар буд. Ҳамин тавр, пас аз соли 1897 (он сол дар Русия стандарти тилло ҷорӣ карда шуд) тақрибан 40% сармоягузорӣ ба саноат бо маблағҳои аз хориҷа воридшуда ва дар арафаи Ҷанги якуми ҷаҳонӣ ҳатто 55% таъмин карда мешуд. Аммо, ШФМ кам буданд, иттиҳодияҳои ҳамгироӣ вуҷуд надоштанд ва созмонҳои байналмилалӣ кам ва заиф буданд.
Ҳаёти хоҷагидорӣ дар дохили иқтисодиёти миллӣ ва дар тамоми хоҷагии ҷаҳонӣ низ нисбат ба ҳозира озодтар буд. Капитализми рақобати озод, ки ҳанӯз дар кишварҳои пешрафтаи ҷаҳон бартарӣ дошт, маънои хароҷоти пасти давлатӣ ва андозҳои кам, озодии нисбии савдои байналмилалӣ ва ҳаракати сармоя ва қувваи кориро дошт, гарчанде ки кишварҳои саноатикунонидашуда боҷҳои воридотиро афзоиш доданд.
Марҳилаҳои рушди иқтисоди ҷаҳонӣ Пас аз он ки иқтисоди ҷаҳонӣ дар марзи асрҳои гузашта ташаккул ёфт, он тағйироти назаррасро дар як қатор марҳилаҳо (давраҳо) аз сар гузаронид.
Давраи аз оғози Ҷанги якуми ҷаҳонӣ то оғози солҳои 50-ум бо қатъи робитаҳои хоҷагии ҷаҳонӣ (дар ҷараёни ду ҷанги ҷаҳонӣ, инқилобҳо ва ҷангҳои шаҳрвандӣ, бӯҳрони иқтисодии солҳои 30-ум) дар якҷоягӣ бо қисман барқарорсозии онҳо дар солҳои 20-ум ва пас аз Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ хос аст. Дар натиҷа, ҳаҷми тиҷорати ҷаҳонӣ танҳо пас аз чиҳил сол ба сатҳи соли 1913 баромад ва ҳаҷми ҳаракати омилҳои истеҳсолот бошад боз ҳам дертар, агар аз рӯи ҳаракати байналмилалии сармоя баҳо дода шавад. Ҳамин тавр, дар соли 1913 ҳаҷми содироти молҳо аз империяи Русия каме бештар аз 1 миллиард доллар ва аз ИМА 2,6 миллиард доллар, соли 1928 - 0,7 млн долл аз ИҶШС ва 5,8 млрд долл аз ИМА, дар соли 1938 мутаносибан камтар аз 0,3 ва 3,1 млрд долл ва танҳо дар охири солҳои 40-ум содирот аз ИҶШС зиёдтар аз 1 миллиард доллар ва аз ИМА 12 миллиард долларро ташкил дод.