Меҳру сеҳри шеър

Осимӣ, Аловаддин Баҳоваддинов, Евгений Эдуардович Бертелс, Муҳаммадҷон Шакурӣ, Худоӣ Шариф, Абдуннабӣ Сатторзода, ки зодрўзашон дар асари мавриди тақриз сабт шуда, фармудаҳои пурҳикмати сазовори сарахбори сафҳаҳои тақвим надоранд? Ин ҷо танҳо огоҳии бештар ва завқи солими интихоб мебояду бас.
Ба ин тариқ, дар ҳар рўзи хотирнишини сол байту пораи ночаспону бемавқеъ, гоҳе духўраву мазҳакавиоҳанг манзур шудаанд. Масалан, дар Рўзи байналмилалии ҳифзи ёдгориҳои таърихӣ, меъморӣ ва фарҳангӣ:

Маханд аз ҷавоне, ки бо фисқ зист,
Бар он пир бигрӣ, ки бе тавба мурд.

Дар Рўзи байналмилалии моликияти зеҳнӣ:

Аз суҳбати подшаҳ бипарҳез,
Чун пунбаи хушк аз оташи тез.

Дар Рўзи байналмилалии ҳифзи кўдакон (!):

Бозори шавқ гарм шуд, он сарвқад куҷост?
То ҷони худ бар оташи рўяш кунам сипанд.

Дар Рўзи дониш:

Ин куҳна работро, ки олам ном аст,
Оромгаҳи аблақи субҳу шом аст,
Базмест, ки вомондаи сад Ҷамшед аст,
Қасрест, ки такягоҳи сад Баҳром аст.

Дар Рўзи омўзгорон:

Дилеро ёфтан осон набудаст,
Гаперо бофтан осон набудаст.