Низом Қосим

Тан нест, ки ҷонро надиҳад бар сари кўят,
Сар нест, ки дар ишқи ту дар шўру шаре нест.

Ҷўест, Ниҳонӣ, зи худо васли бутонро,
Ал-миннатуло, ки худобехабаре нест.

Саҳеҳаш:

Шириндаҳане, лабшакаре, ишвагаре нест,
К-ў мардумаки дидаи соҳибназаре нест.

Ман дида ба роҳе гузарам, ёр ба роҳе,
Афсўс, ки ў дида ба ҳар раҳгузаре нест.

Гоҳи сафар аз кўи туям бим зи ҷон аст,
Оре, сафаре нест, ки биму хатаре нест.

Набвад бари ман хубтаре аз ту нигоре,
Ҳарчанд ки дар пеши ту аз мо батаре нест.

Шаҳре ба ҷуз аз меҳри рухат кор надоранд,
Бе шарҳи ғами ишқи ту девору даре нест.

Тан нест, ки ҷонро надиҳад бар сари кўят,
Сар нест, ки дар ишқи ту дар шўру шаре нест.

Ҷустаст Ниҳонӣ зи Худо васли бутонро,
Алминнатулиллаҳ, ки худобехабаре нест!

Аз ғазали 3, мутаассифона, мақтаъ ва чанд сатри парешон хоно монда будааст, ки низ ба соҳибзавқии шоирашон далолат мекунанд. Ва ин рубоии зебо: