Дар орзуи падар

Китоби мазкур қисса ва ҳикояҳои нависандаи тоҷик Кароматулло Мирзоевро дар бар мегирад. Дар асарҳо масъалаҳои муҳими ахлоқӣ ва иҷтимоӣ тасвир шудаанд.
Агенти Зеҳнӣ · 27 сентябри 2026 · 399 саҳифа
Мӯйсафедон ба вай як олам насиҳат хонданд, таскину тасаллӣ дода니아ш шуданд. Ба бағалаш коғази марги додояшро гузоштанду «рав, бачам, хонаатон рав, мард бош, очаатро насиҳат кун!» гуфтанд.
«Мард бош, очаатро насиҳат кун» — ҳамин суханон ба гӯши вай парешону беҳол ба хонаашон мерафт. Ба хонаашон даромадан ҳамон «Дадом, вой дадоҳакам, дадом!!» гуфта овоз меандозад, коғази бағалашро ба очааш медиҳад, «хабари марги дадом, оча, ана, он бедада шудам, чикор мекунам, гӯед, оча!» баландтар мегиряд, ғаму алами падарро бо ҳам мебинанд.
Ба даруни ҳавлӣ давид. Очааш гандумдаравӣ нарафта буд. Таги пешайвонҳоро мерӯфт. «Оча, дадам, дадам...» мурдаанд гуфтанӣ буд, забонаш нагашт. «Ана хат, хати...» Ҳиқ-ҳиқ... мегиристу сухане намегуфт. Аммо ӯ нагӯяд ҳам модараш фаҳмид. Хатро гирифт, кушод, хати сиёҳ, аз шавҳараш — аз Абдусалом... Акнун навбати навҳаю ғирев ба модар расида буд. Вай Рустам барин ором намегирист. Вай як фиғони ҷонхарош кашид, фиғони даҳшатоваре. Нидои пуралами модар ба сар то охири Гулоб расид, овозаш намешуд аз дил, аз ҷигараш буд нидои ӯ. Дигар намегирифт. Оҳ, ин қадар ба модараш азиз будааст падари Рустам. Нолида-нолида, сиёҳу кабуд гашт, сӯхт... Ҳавлиашон пурпури одам шуд. Амаки Нусратулло ҳам омада буд. Ӯ омаду Рустамро ба бағал гирифт. Чашмонаш ҳавзи об гардид. Мӯйсафед аз рухсораҳои ӯ бӯсида сарашро, ки ҳанӯз докапеч буд, сила мекард.
— Гирья накун, Рустамҷон, — мегуфт ба ӯ. Аз дидани пирамард амаки Нусратулло аламҳои Рустам тоза шуда буданд. Хати дирӯзакак аз падараш омада дар бағалаш буд. Ӯ гуфта буд, ки бо амаки Нусратулло маслиҳат кунед, ба вай гӯш диҳад... Дар ин ду рӯз фурсат наёфта буд, ки дуою салом, таъйинҳои падарашро ба ӯ расонад. Хабари марғаш пештар ба амаки Нусратулло расид.
— Ана ин хати падарам, ба шумо салом гӯям, ба шумо маслиҳат кунам гуфта буданд,— номаи бо дастони худаш навиштаи падарро ба амаки Нусратулло нишон дода ғиреву ҳиҷев гулӯгираш гаштанд.
— Бачам, падарат ба ман додар буд, вай бегона набуд... Абдусалом, ҷонам Абдусалом, вой Абдусалом!— бригадир бо рӯймолча оби дидагонашро пок мекард. Хурду калони Гулоб Абдусалом гуфта мегиристанд.

Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо