МУНОСИБАТ

Ширхӯрҳо, ғайр аз одамизод, қобилияти сухангӯй надоранд. Онҳо бештар ба воситаи овозҳои пасту баланд, бонг кашидан, наъра задану хур-хур кардан бо якдигар робита менамоянд. Баъзе ширхӯрҳо имову ишораро низ истифода мебаранд.

Бо мақсади робита киту делфинҳо дар зери об садоҳои гуногун мебароранд. Дар мавсими ҷуфтшавӣ бошад, наринаи кити кӯзапушт дурудароз «суруд» мехонад. Бо ин роҳ ӯ мехоҳад диққати модинаҳоро ба худ ҷалб намояд. Баъзан кит ҳамон як сурудашро тамоми рӯз такрор мекунад, ки онро аз масофаи 30 км шунидан мумкин аст.

Уллоси гург, ки аз масофаи чандин километр ҳам шунида мешавад, сабабҳои гуногун дорад. Ба воситаи уллос гург огоҳ месозад, ки ҷой аллакай банд аст. Ё аз гала қафо монда уллос кашида, ҳамчинсонашро меёбад. Пеш аз шикор ҳам гургон уллос мекашанд.