БАЙНИ ГУАҲАРО ВА КӮРШАБПАРАК
ЧӢ УМУМИЯТ ҲАСТ?

Гуаҳаро парандаи шабпар аст. Вай рӯзона дар ғорҳои торик пинҳон шуда мехобад. Ин парандаҳо мисли кӯршабпарак дар шаби тор бо ёрии эҳсоси садорабой (эхолокатсия) ҳаракат мекунанд. Онҳо мавҷҳои кӯтоҳи давомоташон садаки сония мефиристанд. Ин мавҷҳо дар сатҳи ашёи атроф акс мешаванд ва гуаҳаро инро ҳис карда, оид ба муҳит тасаввурот пайдо мекунад. Бо вуҷуди ин, эхолокатсия ҳамеша мададгори гуаҳаро нест. Вай ашёи қутраш аз 20 см хурдро фарқ карда наметавонад.

ДОИРАИ БИНИШ ЧИСТ?

Доираи биниш ин масоҳатест, ки ҷонварон паҳной ва бару дарозии пеши рӯяшонро бо ҳар ду чашм дида метавонанд. Доираи биниш ҳар қадар фарох бошад, ҷонварон андоза ва масофаи ашёро ҳамон қадар возеҳтар мебинанд. Чашми чуғзҳо рост ба пеш менигарад, бинобар ин, онҳо масоҳати паҳноиаш баробари 60–70 дараҷа ва дурро хуб дида метавонанд. Чашми гунҷишқҳо дар паҳлу ҷойгир шудааст. Аз ин сабаб доираи диди онҳо хеле васеъ буда, масоҳати паҳноиаш то 300 дараҷаро дида метавонанд, вале фосилаи дурии бинишашон дар ин мавриди ҳамагӣ 10–30 дараҷаро фаро мегирад. Доираи биноии одам ба 200 дараҷа мерасад ва фосилаи дурии биниш 150 дараҷаро фаро мегирад.