НАМУДҲОИ
РУСТАНИҲО

Рустаниҳо яке аз шаклҳои ҳаёт дар рӯи замин мебошанд. Онҳо мисли дигар мавҷудоти зинда ба муҳити атроф мутобиқ мешаванд, ғизо мегиранд, афзоиш меёбанд. Дар рӯи Замин рустаниҳои аввалин тақрибан 350-400 миллион сол пеш пайдо шудаанд. Онҳо бебарг буданд, аз ин сабаб онҳоро олимон псилофитҳо, яъне бебаргҳо номидаанд. Баъзе рустаниҳо аз 20 то 100 сол умр мебинанд. Дар олам тақрибан 320 ҳазор намуди рустанӣ, аз ҷумла 280 ҳазор намуд рустаниҳои гулдор, 1000 намуд лучтухмҳо, тақрибан 16 ҳазор намуд ушнашаклон, тақрибан 12 ҳазор намуд рустаниҳои олиташақкули спорадор мавҷуд аст. Дар олами набототи Тоҷикистон тақрибан 4500 намуди рустаниҳо мавҷуданд.

РУСТАНӢ АЗ КАДОМ УЗВҲО ИБОРАТ АСТ?

Рустанӣ аз реша, поя, барг, гул ва мева таркиб ёфтааст. Реша, ки дар зери хок ҷойгир аст, асоси рустаниро ташкил медиҳад ва аз қабати хок обу моддаҳои ғизоиро ҷабида мегирад. Ба воситаи поя об ба тамоми шоху навдаю баргҳо тақсим мешавад. Дар барг бо таъсири рӯшноӣ гази карбонат, об, қанд, сипас оҳар ҳосил мегардад. Барг барои нафаскашӣ ва бухори об низ муҳим аст. Гул узви афзоиши рустаниҳо аст. Аз гул мева ва тухм ташаккул меёбанд.