сарвататро ҷавоб медиҳад. Ҳамаро хоҳед дид, ҷавобҳои ҳаромҳои хӯрдаро баргардонидан лозим меояд.

Ҳошим ГАДО:

ФАЛСАФАИ ҲАЁТ

Аҷаб махлуқест инсон, ки аксари вақтҳо ҳикмат ӯро бозӣ медиҳад. Лек афсӯс, ки қисмат бо бозиҳои худ инсонро дар чигилдони худ ҷой мекунад.

Гарду чанг вақте дар ҳавоянд, ин ҳолати муқаррарист ва чун алоҳида ба замин фурӯ оянд, тамоми чизи дигар мешавад. Инсон он вақт эҳсос мекунад, ки боло мӯъҷизаест ва то ин замон онро дарк накарда будааст. Инро он замоне эҳсос мекунанд, ки ҷон аз бадан ҷудо мешавад. Кош инро каме пештар дар зиндагӣ медиданду ҳаёти худро тағйир медоданд. Ин орзуи ҳамешагии Ҳошим Гадост, аммо афсӯс он то ҳол амалӣ нашудааст.

Роҳибро ҳамеша ҳурмат кун.

Роҳиби камтаринро аз кӯҳ кам машумор.

Нозукиҳои роҳибро бо нозукӣ бояд омӯхт.

Роҳибро чун магасе ҳисоб кардиву аз кӯҳ пасташ донистӣ, он ҳангом ту бохтӣ. Пас... Роҳибро ҳурмат намову эҳтиёт кун. Чун ин ҳамаро ба даст овардӣ бо хости ӯ роҳиб раҳгум мезанад. Агар имконият бошад роҳибро ба фоидаи худ истифода бар. Чун бо тарзи хубӣ нашуд, пас бигузораш ба Худо. Бимон Худо ӯро бизанад, сариштааш намояд.

Боре бо ҳамдигар вохӯрдаанд, аммо чизе аз ҳам наомӯхта ба ҷонибҳо пароканда шуданд.

Ҳошим ГАДО

Ақидаҳо
Боз омаду дида «ҳмм» гуфта рафт.