Бисанг одами бесавод, қафомонда будааст гуфта, айб мекунад, кудо.

Б и с а н г. Кудо нагӯед!

Р о б и а. Мегӯям, гуфтан мегирам. Акнун шумо кудои ман ҳастед.

Б и с а н г. Боз мегӯям, кудо нагӯед!

Р о б и а. А-а, барои якпула гап аз баҳри кудогӣ мебароед? Ин коратон нағз не, кудоҷон.

Б и с а н г. Гӯшатон кар бошад ҳам, бори дигар мегӯям, ки ман аз баҳри кудогӣ баромадам! Атрофам пурпур кудошаванда!

Р о б и а. Аҷиб-ку. Боз пушаймон нашавед, кудоҷон?

Б и с а н г. Пушаймон намешавам! Ман якто гап мезанам!

Р о б и а. Ҳамту?

Б и с а н г. Ҳамту!

Р о б и а. Ин тавр бошад, аз худатон бинед! (Бо қаҳр аз ҷой хеста, рафтанӣ мешавад). Садкаатон шавам, ба ҳар як тори мӯи писарам ҳазорто духтар!

Б i с а н г. Ба духтари ман ду ҳазорто! Се ҳазорто!

Р о б и а. Ман очааш бӯса накардаашро келин мекунам!

Б и с а н г. Ман «Волга»-дорашро домод мекунам!

Р о б и а. Ҳе, монед-е!

Б и с а н г. Ҳе, равед-е!

Р о б и а (писханд зада). А-а, равам? Ба ҳамин киликатон бе шумо тӯй кунам, саратонро ба куҷо мезанед?

Б и с а н г. Хобатонро ба об гӯед!

Р о б и а. Ҳа-а, хобамро ба об гӯям? Аввал шуморо аз хоби ғафлат бедор карда, баъд карнаю сурнай мекунам!

Б и с а н г. Маро пайғамбар ҳам бедор карда наметавонад!

Р о б и а. Ман-дия, бедор мекардагӣ. Ман! Чунон бедор кунам, ки чашматонро мош барин кушода монед. Ин гапҳоро монеду садкаатон шавам, кудоҷон, аз паи...

Б и с а н г. Кудо нагӯед гуфтам!

Р о б и а. Хоб, минбаъд кудо намегӯям, кудоҷон.

Б и с а н г. Бас, бас! (Даст меафшонад).

Р о б и а (бо ҳазл). Мебахшед, садкаатон шавам, кудоҷон.

Б и с а н г (бо ғазаб). Ҳе, марг ба кудоятон ҳаму марг ба худатон ҳам!

Р о б и а. Ҳа-хӯ, ҳатто ба кудоятон марг металабед?