Капитан (бо ангушташ таъкид карда). Фақат оби чоҳ! (Ба кисааш даст зада чиз ба хотираш меояду ба хона медарояд).

Оҳанги мусиқӣ ба гӯш мерасад. Миша-амак меояд.

Зоя (аз дасти Миша-амак ба сӯи чоҳ кашола карда). Не нагӯед, амак. Илоҷе кунед, ки як сатил бошад ҳам об гирем.

Миша-амак. Ба ҷаллод об медиҳам?

Зоя (бо овози пасттар). Ҳозир чӣ хоҳад, кардан зарур. Он тарафашро худатон медонед.

Миша-амак (каме хаёл карда). Хайр, рав, аз корат намон.

Зоя. Чим. Оҳистатар.

Зоя ба хона медарояд. Миша-амак маҳорка кашида, каме хаёл карда мемонад. Баъд сатилро назди чоҳ мемонад. Аргамчини бутунро пора-пора карда, барои аз нав бастан овора мешавад. Аз хона Капитан мебарояд. Одами бегонаро дида, як қад мепарад. Миша-амак эътибор намедиҳад. Капитан назди ӯ меравад.

Капитан (аз китфи Миша-амак кашола карда). Ту... ту аз куҷо пайдо шудӣ, пирсаги беимон? А, аз осмон фуромадӣ магар? Гап зан, мурдор!

Миша-амак. Ман пайдо нашудаам. Маро чеғ заданд.

Капитан. Кадом аҳмақ чеғ зад туро?

Миша-амак. Магар дар дунё аҳмақ кам аст?

Капитан. Рост мегӯӣ, аҳмақ набошад ту аҳмақро чеғ мезад магар?

Миша-амак. Чоҳро дуруст кардан даркор, гуфт.

Капитан. О-о, ин хел бошад, вай одами аҳмақ нест. Оби ин чоҳ н-н-ниҳоят ширин. Ту... нӯшидай асло?

Миша-амак. Не.

Капитан. Пас ту аҳмақӣ. Рост мегӯям?

Миша-амак. Рост.

Капитан. И-ин гапат ба ман ма-маъқул! «Рост!» (Механдад). Исто, ки соҳиби ҳа-ҳамин ҳавлиро мешиносӣ?

Миша-амак. Не.

Капитан. Хе-е, ту айёрӣ накун, мешиносӣ.

Миша-амак. Ман бори аввал ба ин ҳавлӣ омадам.

Капитан. Пас ту каме монанд будӣ. Вай ҷавон буд. Одам ба одам монанд мешавад. Ман... ман ба кӣ монанд? Ни-нигоҳ кун, ана!