«— Дар майдаҳақи ба санҷаки дари бобом бурдаиям?»
«— Раҳгардак набудӣ, ба зиёрат мерафтем. Сари сабзу покӣ металабидем.»
«— Умри дароз дидам, оча.»
«— Басерӣ нашиштем, ки рафтӣ».
«— Ба паймонаи кӣ мегардӣ?»
«— Пок омадиву пок рафтӣ, фариштаҳаки оча.»
«— Дубора гирди дастархон меништа бошем?»
«— Албатта, рӯҳи мо ҷудо нест. Ана, омадам...»
«— Боз як дам мегуфтаву механдида бошем?»
«— Рӯҳ — пайванди рӯҳ, кашиш нигаҳ медорад.»
«— Дар умри дароз гунах зиёда мегирӣ.»
«— Сиёҳбахт набудӣ, сиёҳпиччаи оча.»
«— Оча, ҳеҷ кас «одами бад»-ам гуфтааст?»
«— Пиру ҷавон ба ёдат месӯзему месӯзем...»
— Мома!
— Ҷони мома...
— Патоник паҷрид...
— Ба куҷо рафт?
— Хӯ–хӯ–ӯ, ба боло....
— Худо бигирад пирию ҳартозира. Нури чашмҳом рафтаву қомати сарвам шикаста дасту поҳом бемадор гӯё, ки баста...
— Патоник афсона дорад, мома?
— Афсонаи ӯ ранги дуди пойиз дароз аст.
— Як бор намегӯй афсонаша?
— Ҳолиё омада як ҷо мешинад, баъд. Ӯ афсона бозӣ нест, ки вақту бевақт бигӯиш.
— Кай мегӯй афсонаи патоника?
— Ӯ афсонаро бигӯй шаб рӯз мешаваду рӯз шаб. Ҳама бекор мемонад, раиса намефорад.
— Ана, сӯйи тиреза рафт патоник...
— Бозӣ мефорад «арвоҳак»-а.
— Биё, дар бағал бигираш.
— Бифурояд, парҳоша мемолам.
— Бозиш мефорад, «ҳа» «не» мома?
— Мон, давр бизанад, бефараҳ ки шуд, мешинад ба замин. Шабпарак гоҳ ба тахмон гаҳ ба ҷевон, як ба палос, зуд ба гелос,