• Маҳарам сабр бикунӣ то омадани...
  — ...кӣ?
• Азимҷона як бипурсем.
• Ҳукми падар - қонун. Шахси сеюм тӯйхӯрӣ меояд.
• Фардо рӯзи қиёмат қатори бачаҳом бихезад. Шиками серӣ
  мо ӯ ҳисоб...
• Бобо, медонӣ домоди таърифият чанд зан дорад?
• Якта - Райҳонгули мо.
• Заб медонистай. Мехоҳӣ, ба хонаҳошон як як бибарамат?
• Э, несьесь! - қалби бобои Абдусаттор таққон хӯрд.
• На фолбину ҷӯғніем, ки дурӯғ бигӯйем.

Дар хонаи дидагони камнури мӯйсафед ҳиҷоби ғам тӯр бофт.
Мардина-да, дасти расо, пойи савор дорад. Эҳтимол худаш ба ҷойи домод мебуд, кирди фаҳштаре зоҳир медошт. Рӯйи ӯро Худо бинад, яке духтарашро сар диҳад, камбағал аз нони хӯрдан мемонад.
Хирмани шолии саҳии ҳавлӣ, халтаҳои даҳандӯзи гандуми сафедак, сару либоси шоҳонаи Райҳон, сартароши шахсӣ доштани худ ва мошини тамғаи хориҷие ба номи набераи ҳанӯз ба дунё наомадаи ӯ... - ин ҳама забонашро аз коҳиш баст. Ҳарамгулро ба ӯ бисурдӣ буд ва ӯро ба Худо. Даҳ сол обу нони хонаи домодро хӯрд, ба балоғат расид. Аз даҳан худ ободаш карданд. Шаби аввали зиндагӣ арӯсро пеш-пеши шатта оварда монданду рафтанд. «Нодухтарӣ» — и арӯсро Давлатбегими хушдоманаш гуфт. Ин бенсматиро аз қадри тоҷир медонист. Гӯё, ки бегоҳӣ Ҳарамгулро дар тутзор бо Азим оғӯш баоғӯш дидааст.

Абӯхайр Меъроҷиддинро нафорид, ки ӯро, як милёнери шаҳри калонро, тоҷире мефиребад. Не, то ин дам рӯрӯйи ҳариф осонак набохтааст.

Мардаки олуфта раҳравон «омад, ҳатман маро ёбад!..», - гӯён ба мошин нишаст ва аз чашмҳо ғоиб шуд.
Ҳамон шаб ин мавзӯъ ба аҳли хонаводаи мӯйсафед беҷавоб монд.

Ҷоштгоҳӣ, ҳине ки хусураш аз масҷид бозгашт мекард, Азим мошинсавор ҷониби идораи хоҷагӣ тоб хӯрд. Пирамард қанортар аз дӯкони кӯҳнадӯз истод. Ба иллати пирист чӣ бало, аз носи тез гоҳе сараш мечарҳад. «МЕРСЕДЕС»-и сиёҳ намоён шуд, пирамард сари роҳ баромад. Аз ҳузури марди бегона мӯйсафед сари гапро набаровард. Хусур назди хонааш фуромад.