Зеҳн
Афсонаҳои даврони қадим

Китоб маҷмӯаи афсонаҳои қадими халқҳои гуногунро фаро гирифтааст, ки барои хонандагон пешбинӣ шудаанд. Дар он ривоятҳову достонҳои афсонавӣ бо сужаҳои ҷолиб нақл карда мешаванд.

Агенти Зеҳнӣ · 23 сентябри 2026 · 200 саҳифа

Афсона
Аз аввал хондан
  • Хайр, чӣ, — мепурсанд бародарон, — ту гурги хокистарранги таги заминиро дидӣ?
    — Дидам, — ҷавоб медиҳад бародари хурдӣ.
    — Хайр, шумо бо вай чӣ кор кардед?
    — Мо бо ӯ понздаҳ шабу понздаҳ рӯз картабозӣ кардем. Баъд бо маслиҳати кампир мо ба гург заҳр хӯрондем, вай ба оташи сурх табдил ёфта, ба баҳр парид ва баҳр ҷӯшида аз соҳил баромад.

Ҳамин вақт зоғи сиёҳе парида омада қар-каркунон гуфт:
— Агар кампири сафедмӯи тагизаминӣ ба сари бефаҳми ту ақл ҷо намекард, ту тамоми умр дар олами зери замин монда азоб мекашидӣ.

пешина
аз 200
навбатӣ