гули дӯстдоштаи Туро бигузорам ва умед ببандам, ки яке аз ин хонаҳо хонаи он Ёри азизи ман аст.

Ба Худо, мехоҳам наёӣ, дар ин фасли бас сарди зимистон наёӣ. Меоӣ, охир ва маро дар хиҷолат мегузорӣ. Меоӣ ва ман худро бевафотарин дилдодаи Ту мешуморам. Ва ҳам он гоҳ бо ин ишқи нокомили худ дар хиҷолат мемонам.

Ёрон ба хато рӯзи таваллуди маро ҷашн мегиранд. Ман дар он рӯз, ки Ту, эй беҳтар аз ҷонам, ба дунё омадаӣ, таваллуд шудаам. Не, балки ман ду рӯзи таваллуд дорам. Дар он рӯз, ки ҷашнаш мегиранд, ман ҷисман таваллуд шудаам. Аммо дар рӯзи ба дунё омадани Ту рӯҳан зода шудаам. Ва ин бартар аз он аст. Пас чаро Туро ман бо худ дар чунин як рӯзи фирӯз табрик нагӯям?

Дидӣ, офтоб ҳам рух наменамояд? Оре, дар рӯзе, ки ман ҷисман зода шудаам. Ва чаро дар ин як рӯз Ту низ намегузорӣ, ки офтоби рухат ба дунёи мо рӯшанию гармӣ биёрад?

Мегӯянд: «Ғамро дар дили худ ҳеҷ роҳ мадеҳ». Аммо ман аз он метарсам, ки мабодо аз кӯи Ту омада бошад. Ва аз ин рӯ, эй Ёри беҳтар аз ҷонам, бас дӯсташ медораму мехоҳам ҳамеша бо ман бимонад.

Садҳазор сол он Ёри беҳтар аз ҷонро ҷустам. Ӯро نیاфтам ва садҳазор солро низ аз даст додам.

Имрӯз мехоҳӣ таронаи pursӯзи маро аз забони ман бишнавӣ. Дидӣ, эй Ёр, дигар замон он фурсатпо бароиม арзонӣ намедорад? Вақте мехостам онро бихонам, Ту хоҳиши шуниданро надоштӣ. Бо ин ҳама аз он ки замон аз Ту қасд