Магар гиряҳои нимашаби ман беасар мемонад? Ба Худо, як рӯз Ту низ ошиқ мешавӣ ва лаззати ишқро ва гиряҳои нимашабро дармеёбӣ.

Ҳама афсонаҳоро дӯст медорам ва афсонаи муҳаббати Туро бештар. Аз он дӯст медорам, ки ҳеҷ гоҳ дилдодаро дар он дар нимароҳи ишқ намегузоранд ва ба васли Ёри дурафтода мерасонанд.

Агар афсонаи муҳаббати Туро касе бар Ту нагуфта, бидон, як шабе, ки дар он офтоб тулӯъ мекунад, Ишқ мегӯяд.

Медонам, ҳоло дар хоби нозӣ ва роҳи омади маро ба ин хоб низ бастаӣ. Аммо агар мурғаки гирифтори қафасро бибинӣ, бо лутфу меҳрубонӣ обу донаш бидеҳ ва бо баҳори хуррам муждааш бирасон. Ё метарсӣ, ки ман дар сурати он мурғак меоям?

Кӣ гуфт, ки бояд Ту, эй Ёри беҳтар аз ҷон, маро дӯст бидорӣ? Барои Худо, дӯстам мадор. Агар ҳазор солу садҳазор сол дар ишқи Ту месӯзаму об аз дидагон мерезам, ҳанӯз ҳам арзанда нестам, ки ҳатто ба дурӯғ бигӯӣ: «Дӯстат медорам».

Ҳама роҳҳо дар ин фасли бас сарди зимистон пур аз барфанд ва ҳам ях бастаанд. Мабодо биёӣ ва бибинӣ, ки оё ман ба хотири Ту ва ишқи бузурги Ту омадаам ва як даста гули садбарги сурх овардаам? Ба Худо, маё ва аз ин наёмадан ҳам ҳеҷ андӯҳеро ба дил роҳ мадеҳ.

Ман ҳамчунон дӯстат медорам ва ин бор аҳд кардаам, ки ҳама гулҳои садбарги сурхи шаҳрро бихарам ва ба ҳар раҳгузаре ба хотири Ту ва ишқи бузурги Ту бубахшам. Медонам, касе аз миёни онҳо ба Ту ин хабари бисёр хушро мерасонад. Агар ҳам намерасонад, мапиндор, ки ғам мехӯрам. Ин қудратро ҳам дорам, охир, ки пушти дари ҳар хона дар ин шаҳр як даста