Толеаш баландӣ карду хайрияти кор, ин духтар ба ман дучор гашт, агар дар ҷои ман каси дигар мебуд, ӯро кайҳо расвои радди оламиён месохту мепартофт.
Ғаюр ҳеҷ гумон намебурд, ки Лола ҳам ҳисси одамшиносӣ дорад, ба марди нобакор ҳаргиз чунин эътимод ва дилсӯзӣ зоҳир намекунад ва наметавонад бо ашхоси носазовор дӯстӣ ва қаробат намояд.
Ҳамон соле, ки Ғаюр ба донишгоҳ дохил шуд, Лола донишҷӯи курси панҷум буд. Муносибати нотаъин, балки як андоза, сарди Ғаюр ӯро ҳайрону музтар медошт, аммо ноумед намегашт. Ҳатто дар сари чанд гоҳ ба деҳа рафта, модару хоҳари Ғаюрро дида, ҳолҷӯӣ мекард, баъзан ягон шаб дар хонаи онҳо хобида, рӯзи дигар бармегашт.
Лола дар факультети ҳуқуқшиносӣ орзуи таҳсили илм кардани ӯро шунида, хеле даву ғеҷ карда буд, то бо сабабҳои ночиз мабодо ҳуҷҷати ҷавонро баргардонанд. Хайрияти кор, як тан аз дугонаҳояш ҳамон сол ҳуҷҷат қабул мекардаст, ин мушкили ӯро осон кард. Ғаюр ҳанӯз ҳам аз ин сир бехабар буд.