Ин мактаби фикрӣ саршор аз таҷаллии ақлу хирад, рӯҳу иродаи мағлубнопазир ва ормонҳои поку муқаддаси миллат ва барги заррине дар таърихи давлатдории тоҷикон мебошад.
Пешвои миллат тавассути ин нуктаҳои ҳикматомўз дастурамалҳои фардӣ, ахлоқӣ, иҷтимоӣ ва тарбиятиро ба афроди миллат омўзиш медиҳад. Ва бо қаноатмандӣ метавон гуфт, ки ба баракати пайравӣ аз ин роҳнамоиҳои роҳкушо мардуми Тоҷикистон то имрўз ба пешрафтҳои азиме дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа даст ёфтааст.
Пешвои миллати тоҷик чунин мешуморад, ки мардуми заҳматкаш, меҳнатдўст ва босабру таҳаммули Тоҷикистон лоиқу шоистаи зиндагии беҳтару саодатмандонатар мебошад.
Ин ҳадафи олитарин ва камоли матлуби Пешвои миллати тоҷик аст.
Пешвои миллати мо, ки дар тўли беш аз се даҳа бо роҳбарии даҳоёнаи худ дар мамлакат таҳаввули бунёдии сиёсиву иқтисодиву иҷтимоӣ ва ахлоқию маънавӣ ба вуҷуд овардааст, имрўз рисолати худро дар он мебинад, ки кишварро дар масири расидан ба Тоҷикистони ормонӣ ҳидоят намояд.
Аз нигоҳи Президент Эмомалӣ Раҳмон Тоҷикистони ормонӣ ин кишварест, ки дар он беҳтарин унсурҳои донишу биниши инсоният дар роҳи таъмини болотарин сатҳи зиндагӣ барои ҳамаи шаҳрвандон ба кор гирифта мешавад.
Мамлакатест, ки дар он дастовардҳои навтарини фановарии ҷаҳон бо арзишҳои волои маънавӣ ва меъёрҳои пешрафтаи адолати иҷтимоӣ ба ҳам омезиш ёфтаанд. Ҷомеаест, ки бар пояи созандагӣ, башардўстӣ, эҳтиром ба ҳамватанон бунёд шудаву дар он ҳар фарде аз афрод аз осудагии комили моддӣ, озодиҳои иҷтимоӣ ва аз ғановати саршори маънавию ахлоқӣ бархӯрдор аст.