сукут варзида, чунон ки нохост ба ягон кори хавфнок тасмим гирифтааст, айёрона мегӯяд:

• Майлат, ба ту ҳамаашро нақл мекунам. Лекин... аввал табъи дил адаби ин занакро додан лозим.
• Яъне? - ҳайрон мешавад Нозилҷон.
• Ҳозир мефаҳмӣ, - хандон аз ҷой мехезад Ҳотамбек ва аз пушти кат як шиша арақи накушода оварда, масрур дар паҳлуяш мегузорад. - Ҳаминакро дукаса фурӯ мебарем.
• О ин бисёр. Баъд... оё мумкин аст ба ту? Ҳарорат дорӣ...
• Аз рӯзе ки ба он фалокат гирифтор шудам, занак нӯшиданро қатъиян манъ кард. Вай ҳатто аз гапгузаронӣ намегардад. Аммо акаат, рафту харҷаш аз кисаи дигарон бошад, баъзан менӯшад кам-кам.
• Аз янга пинҳонӣ, албатта?
• Чӣ илоҷ! - сараш андак хам, оҳ мекашад Ҳотамбек. - Агар не, дар бало мемонам.
• Ҳар чӣ бошад, зиёд аст вай. Ана ҳаминаш кифоя, - шишаи кушодаро нишон медиҳад Нозилҷон.
• Не, дӯстам. Модоме менӯшем, аз табаррукаш менӯшем. Худат-ку нағз медонӣ: аз Исматулло дар зимистон ҳатто барф рӯёнда намешавад. Эҳа-аа...
• Воқеан, чӣ ҳол дорад у?
• Гаштааст бе дарду ғам. Дунёро об барад ҳам, мижааш хам намехӯрад. Саҳар як сари қадам омада буд. Ин Шералӣ, - ногаҳон лақаби навъи шиша, ки онро аз номи ҳофизи гарданаш бисёр дарози Ӯзбекистон гирифтаанд, ба ёдаш расида, механдад Ҳотамбек, - аз ҳиммати Исматуллоҷон, аз пули бедардимиёни дӯсти бача-