– Дигар эҳтиёт шавед, дарро ба ҳар касу нокас накушоед.

Ана ҳамин тавр, бузак бачаҳояшро аз гурги нобакор халос карда, шоду хандон ба хонааш бурда, бо орзуҳои ширин тӯю тамошо карда, ба муроду мақсадаш расид, мову шумо ҳам расем.