БАЁНИ САРГУЗАШТИ ДАРВЕШИ ДУЮМ

Азизоне, ки бар сар ҳуш доранд, Ки як соат ба ҳарфғам гӯш доранд?

Дарвешон ва азизон, бидонед, ки бандаи шумо подшоҳзодаам, аз вилояти Аҷам ва падарам аз ҷинси фарзанд ҳамин маро дошт. Ба умеди он ки ҷонишини ӯ бошам, дар ҳини ҳаёти худ бандаро валиаҳди худ гардонида, корҳои мамлақатро ба ихтиёри ман гузошт. Банда низ бо вуҷуди хурдсолиам тамоми корҳои мамлақатро ба роҳ мебурдам ва ба айшу ишрати безаҳмат ва меҳнат фармонфармоӣ мекардам. Аз он ҷо, ки тақозои ҷавонӣ аст, аз ҷумлаи лаҳву лааб¹ ба сайру шикор машғул ва моил будам.

1 Лаҳву лааб – бозии беҳуда, рӯзгузаронӣ бо шӯхиву бозӣ, рӯзгузаронӣ бо айšu нӯши барзиёд.