ШОГИРД ВА МУШФИҚӢ

Як шогирд аз Мушфиқӣ пурсид:
— Ду карат ду, чанд мешавад?
— Бисту ду, — гуфт бо табассум Мушфиқӣ.

МОДАРАМРО ДӮСТ МЕДОРАМ

Рӯзе аз писарчае пурсиданд:
— Ту модаратро дӯст медорӣ ё шоколадро?
— Агар бароям шоколад биёрад, модарамро дӯст медорам.

ЗАРАНГӢ

Ҷавоне дар як мағозаи кафшфурӯшӣ машғули кор шуд. Дар аввалин рӯзи кораш ба хонуме як ҷуфт кафш фурӯхт. Қимати онро, ки дусад танга мешуд, гирифт. Ба хаёли он, ки панҷсад танга гирифта бошад, сесад тангаи дигарашро ба хонум пас дод. Мудири фурӯшгоҳ баъди огоҳӣ аз ин моҷаро ба сари ҷавон фарёд кашид:
— Аҳмақ, ту фикр мекунӣ, ки ҳанӯз пас меояд ва пулро пас медиҳад?
Ҷавон ба хунсардӣ ҷавоб дод:
— Ӯ ҳамон пас меояд.
Мудир:
— Ба чӣ далел?
— Ба далели ин, ки ба по рост меистод.