— Хайр, то дидор!

Поезд ба ҳаракат медарояд. Халқ ба санъаткорон ва адибони худ дастҷунбонӣ ва гулпошӣ мекунанд.

Ана-мана нагуфта поезд хеле масофаро тай карда, аз қафои вагони охирин фонус мисли ситораи ёқутӣ суп-сурх метобад. Аз фазо акси садои суханҳои пури ҳарорат ба гӯш мерасад:

— Хайр, то дидор!

— Роҳи сафед!