«ШАРИФРО НАДИДААМ»

Касе Мушфиқиро дар кӯча дида, пурсупос кард:
— Аҳволи шариф, димоғи латиф чӣ тавр?
— Аз аҳволи Шариф хабар надорам, — гуфт Мушфиқӣ, — Латифатонро ҳам намешиносам.

БАЪД АЗ БИСТ СОЛ

— Дадаҷон, шумо аз ман чанд сол калон?
— Бист сол, писарам.
— Ман баъд аз бист сол бо шумо баробар мешавам-а?

ДАР ХОБ ДИДАМ

— Оҷа, ман имшаб шуморо дар хобам дидам. Шумо ҳам маро дар хобатон дидед?
— Не, надидаам.
— Маълум мешавад, ки хоби шумо набурдагӣ будааст.

«ҲА, ПИСАРАМ»

— Оҷа, вақто ки ман ва уком таваллуд шудем, аз куҷо донистед, ки номи ман Ҳасану номи вай Ҳусайн аст?
— Ҳа, писарам...

МАШИНАИ ГАПНОДАРО

Лолахони панҷсола дар кӯча троллейбусро аввалин бор дида, аз модараш пурсид:
— Оҷа, ин машина гапнодаро будааст, ки бо сим баста мондаанд?