Барои муолиҷа борҳо ба духтурони ватанӣ ва табибони чинӣ муроҷиат кардам, вале доғҳо гум нашуданд.

Рӯзе телефони Муҳаммадрасул Иброҳимзодаро пайдо карда, ҳолатамро баён кардам. Пас аз се моҳу 20 рӯзи табобат шукри Худо пурра шифо ёфтам. Ман аз ин табиби ҳозиқ як ҷаҳон миннатдорам. Зеро ман аз ин бемории ҳиҷолатовар халос шудаму оилаи мо аз ҷудошавӣ эмин монд.

Ю. Қараева, зани 28-сола, сокини ноҳияи Абдураҳмони Ҷомӣ

БАЪДИ 6 СОЛИ БЕФАРЗАНДӢ КӮДАКДОР ШУДЕМ

Ман соли 2005 хонадор шуда, 6 сол азоби бефарзандӣ кашидам. Аз ноумедӣ борҳо фикри ҷудошавӣ ба сарамон омад, аммо Худованд моро ноумед накард. Баъди ба назди табиби ҳозиқ — Ҳоҷӣ Муҳаммадрасул Иброҳимзода рафтан муддате бо гиёҳу равғанҳои шифобахш муолиҷа гирифтем. Шукри беандоза Парвардигори меҳрубонро, ки ҳоло соҳиби ду писару як духтар ҳастем.

Ба ин табиби ҳозиқ изҳори сипос намуда, ба хонандагони рӯзнома гуфтаниям, ки ҳеҷ гоҳ дар сурати ба чунин мушкилӣ рӯ ба рӯ омадан ноумед нашаванд. Зеро агар як дар баста бошад, Худованд сад дари дигарро ба рӯи шахси ҷӯянда боз мекунанд.

С. Исломова, сокини деҳаи Бостони шаҳри Ваҳдат