• имконияти пешниҳод намудани қарз бе истифодаи маблағҳои худ ва ба роҳ мондани системаи махсуси ҳисобу китоб;

• кам кардани таваккал;

• одаме, ки дар даст корт дорад, нисбат ба одаме, ки дар

  даст пули нақд дорад, бештар ба харид кардан майл

  дорад;

• амнияти корт зиёд мешавад (зеро чекҳо бо имзоҳои

  мизоҷоне, ки дар мағоза боқӣ мемонанд, маънои ворид гаштани маблағҳои нав дорад ва барои дӯздон мувофиқ нест);

• обрӯю эътибори мағоза меафзояд.

  Ташаббускори ҷорӣ кардани кортҳои кредитӣ ва ғайра бонкҳо буданд ва онҳо умедвор буданд, ки фоидаҳои зеринро ба даст меоранд:

• қарзҳои истеъмолӣ зиёд мегардад;

• маблағҳои ҷалбшуда меафзояд (пул дар суратҳисобҳо,

  депозитҳои суғуртавӣ);

• васеъ гаштани соҳаи фаъолияти бонк дар ноҳияҳои

  дурдаст;

• фурӯши маҳсулот ва хизматҳо ба соҳибони кортҳо;

• ташкили нисбатан босуръат ва ҳисобу китоби мувофиқ

  барои мизоҷон;

• кам шудани ҳаҷми пулҳои нақди истифодашаванда ва

  кам шудани амалиёт;

• санҷидани технологияи наву пешқадам;

• дафтари марказии бонкро аз сели мизоҷон холӣ кардан;

• маблағҳои комиссионие, ки бонк аз ҳамаи амалиёт бо

  кортҳо ба даст меорад.
  Илова бар ин, мизоҷ барои ба даст овардани корт маблағ

  медиҳад;

• имконияти рақобатии бонк бо назардошти аз муомилот

танг карда баровардани пулҳои нақд ва чекҳо зиёд шуда, обрӯю эътибори бонк ҳамчун иштирокчии равандҳои навоварона афзун мегардад;