Ҳамид Ҷовид ба мактуб имзо нагузошта, онро ба гўшаи чапи мизи кориаш монда гуфт:
– Беҳтар мешуд, ки мо худ аз пайи назорат ва пурсиши Сабоҳати Маҳмад мешудем. Имрўз дар маҷлиси раёсат моро маҳз аз рўйи ҳамин парвандаи ҷиноятӣ муттаҳам карданӣ шуданд. Сардори раёсат бар он ақида аст, ки сабабҳои паст шудани фоизи кушодашавии ҷиноятҳои ноаён дар ҳудуди вилоят мо гулободиҳоем. Рафиқ, капитан, ман бисёр мехостам, ки шахсан ба шаҳр рафта, ҳамин масъаларо бинед.
Инчунин, лозим меояд, ки як маротиба ба колонияи ислоҳи меҳнатии «Я» 9/6 медаромадед ва бо собиқ ҳаммаслакони Солеҳ Ҷалил Файзуллоев ва Хоркашев ҳамсуҳбат мешудед.
Дар ин бора аз номи ман ба сардори колонияи ислоҳи меҳнатӣ худи ҳозир мактуб нависед.
– Ҳозир котибот кор намекунад, шояд фардо субҳ?
– Не, худи ҳозир мактубро якҷоя тайёр мекунем.
Ҳамид Ҷовид ғалладони мизи кориашро кушода, аз байни ҳуҷҷатҳо бланкаи типографиро ёфта, ба Гурезов супориш дод, ки мошинкаи чопиро аз қабулгоҳ биёрад.
Лаҳзае пас он мактуб тайёр шуд ва сардор ба он имзо гузошта, ба дасти капитани милиса Сорбони Ҳомид дод.
Сипас, тугмачаи зангро пахш кард ва лаҳзае пас навбатдор пеши дари сардор ҳозир шуд.
– Аз кормандони БДА ягон нафарро ба назди ман ёфта фиристед!
– Хуб шудааст, рафиқ подполковник!
– Худи ҳозир ба роҳ баромаданатон лозим мешавад, рафиқ капитан. Сари субҳ бошад, аз пайи кор мешавед. То шаҳр ҳамагӣ чор - панҷ соат роҳ. Маро дуруст фаҳмед, ки мо гулободиҳо дар кадом вазъият қарор дорем. Акнун шумо аз пайи кор шавед. Чун корманди БДА биёяд, ман шуморо ҷеғ мезанам. Тайёрӣ ба рафтанро бинед.
Ин дафъа Сорбони Ҳомид баҳс ҳам накард. Чунки тайи ду ҳафта хонаро ҳам ниҳоят пазмон шуда буд. Дилаш ба хона, ба Расул гум мезад ва тайёр буд, ки аз ҳисоби шаб, ки ҳама дар хобанд, ба шаҳр биравад.