Маҳз ҳамин ҳаракати ў боиси оғози афсона шуд…
Ҷавоне, ки ўро ду соат пеши бинои мактаб интизорӣ кашид, ин даъфа инони ихтиёр аз даст дод ва тағйири либос намуда, паҳлуи ў болои бистари мулоим дароз кашида вайро ба оғўш гирифтан хост.
Ёсуман, ки чунин ранг гирифтани корро интизор набуд, яку якбора ҳушёр шуда гуфт:

• Ба ман нарас!
• Нокарда гунаҳ дар ин ҷаҳон кист бигў?
• Охир туро зану фарзандат ҳаст.
• Ҳамаашро ба ту гуфтам - ку.
• Чӣ гуфтӣ?
• Гўё ки намедонӣ?
• Аз куҷо донам.
• О, худат гуфтӣ, ки аз афташ навои дили худат бо ҳамсарат ҷўр нест.
• Ба ёдам нест, мефаҳмӣ, сарам чарх мезанад.
• Биё ба барам.
• Ист!
• Наход ба ман бовар накунед?
• Чӣ хел бовар, охир мо ҳамагӣ чанд соат боз шиносем. Ту ҳатто маро дуруст намешиносӣ.
• Инаш чандон муҳим нест.
• Барои шумо мардҳо мумкин, вале барои мо...
• Андеша дорӣ, фиребат медиҳам?
• Аз куҷо донам.
• Ба ман бовар намо.
• Бовар мекардам, агар зану фарзандат намебуд.
• Аз Гулноз ман ҷудо мешавам.
• Аввал ҷудо шав, баъд мебинем.
• Ҷудо шудан ин кори якрўзаю дурўза нест.
• Ман сабр мекунам.
• Шояд ту маро булҳавас пиндорӣ.
• Чӣ гўям?
• Росташро.
• Аз он ки дар ним шабонарўз бандаро то бистари хобат овардӣ, ҳар кор аз дастат меояд.