Асарҳои мунтахаб ҷилди 8

Он шаб бошад, чӣ хеле ки гуфтам, мусофирзан ҳатто ба суханони банда аҳамияте надода, маро хушдор сохт, ки ў на он мусофирони шабгард аст, ки ман гумон дорам ва беҳтар аст, ки хаёлҳои хомро аз сарам дур намуда, чашм аз роҳ наканам.
-Вақти бо ў ҳисобу китоб намудан рӯйи вайро надидед? - пурсидем аз ронанда.
-Шояд мусофир ба куҷое шитоб дошт, ва чун банда мошинро боздоштам, як даҳ сомонаро ба паҳлуям гузошта гуфт:
-Бақия лозим нест, - ва дарро кушода фаромад. Чун ў ба тарафи ман дигар нимнигоҳе ҳам накард, муддате дар рӯшноии чароғи кӯча ман ба ў нигаристам. Ў ҷавонзани миёнқаде буда, дар тан боронии чармини сиёҳ ва рўймоли ҳамранги ҳамон борониро дошт. Қоматаш ниҳоят мавзун ва қадаммониаш ҳам зебо буд. Чун ў вориди бинои рақами 17 шуд, ман боз ба роҳ баромадам.
- Дар пояш чӣ хел пойафзол дошт?
- Мӯза дошт. Ба ёдатон бошад, он шаб ниҳоят хунук буд ва баъди то ба хона рафтани ман шамоли ниҳоят сахт гашт ва ҳатто маҳаллаи мо муддате бе барқ монд.
- Яъне, шумо ба мо ёрӣ дода наметавонед?
- Намедонам.
- Афсӯс.
- Охир чӣ илоҷ рафту ман мефаҳмидам, ки ў ба шумо чунин лозим мешавад, аздусар ба рӯяш нигоҳ мекардам. Истед, ки ў дар ҳамон бино зиндагӣ намекунад?
- Намедонем.
- Агар шумо розӣ бошед, ман ба пеши ҳамон бино меравам, рафту…
- Ташвиш накашед.
- Чаро?
- Чунин амал бархилофи қонун мешавад.
- Лекин овози ў дар ёди ман мондааст.
- Наход?
- Бе шӯхӣ мегўям.
- Овози ўро аз рўи кадом нишонаҳояш мефаҳмед?
- Чӣ гўям?
- Нишонаҳои овозро.

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор