Он шунидастӣ, ки нуҳсад кас бубояд пешавар,
То ту нодониставу бе огаҳӣ чизе хӯрӣ?

Дар изои ӯ агар аз ту набошад ёрие,
Он на нон хӯрдан бувад, донӣ, чӣ бошад – мудбирӣ.

Ту ҷаҳонро кистӣ, то бе маъунат кори ту
Рост медоранд аз наълайн то ангуштарӣ?

Чун надорӣ бар касе ҳаққе, ҳақиқат, дон, ки ҳаст
Ҳам тақозо ришиговӣ, ҳам ҳиҷо кунихарӣ!

Аз чи воҷиб шуд, бигӯ, охир, бар он озодамард
Ин, ки мехоҳӣ аз ӯ в-он гаҳ бад-ин мустакбарӣ?

Ӯ туро кай гуфт, к-ин калпатраҳоро ҷамъ кун,
То туро лозим шавад чандин шикоятгустарӣ?

Умри худ худ мекунӣ зоеъ, аз ӯ товон махоҳ,
Ҳам ту ҳоким бош, то ҳам з-ин, ки бифрӯшӣ, харӣ!

Адлро, дар ҳар чи бошӣ, пешвои хеш бош,
З-он ки ӯ пайдо кунад бадбахтӣ аз некахтарӣ.

Худ ҷуз аз баҳри бақои адл дигар баҳр чист,
Ин сиёсатҳо, ки маврусист аз пайғамбарӣ?

Ман наям дар ҳукми хеш аз кофариҳои сипеҳр,
Варна дар инкори ман чӣ шоирӣ, чӣ кофарӣ!

То ба маъниҳои бикраш нангарӣ, зеро ки нест
Ҳайзро аз мабдаи фикрат гузир аз духтарӣ.

Гар маро аз шоирӣ ҳосил ҳамин ор асту бас,
Мӯҷиби тавба-сту ҷои он, ки дафтар бистурӣ!

Омадам бо ин сухан, к-аз даст бинҳодам нахуст
З-он ки бо довар наёрам кард чандин доварӣ.

Дар изо – дар ивази, дар баробари.
Мудбирӣ – аз идбор, бадбахтӣ.
Маъунат – таъминот, нафақа, ёрӣ.
Калпатра – беҳуда, бемаънӣ.
Маврусӣ – меросӣ, меросмонда.
Инкор – ҷои пайдоиш, маншаъ, оғоз,.