Андешаҳои Фирдавсӣ дар бораи хирад ҳамчунин аз як қатор оятҳои Қуръон ва аҳодиси пайғамбару пандҳои Алӣ ва дигар аимаи динӣ ғизо гирифтаанд. Ҳамин тавр, Фирдавсӣ аз истифода бо афкору андешаҳои ахлоқиву фалсафии мардумони гуногун ва ҳикмати рўзгор хирадро чун сармояи аслии ҳаёти инсон ситоиш намуда, ҳамчун ҳакими бузург панд медиҳад, ки инсон бояд ҳамаи кирдору рафтори худро дар пояи хирад анҷом диҳад ва бемашварат бо ин ҳадяи илоҳӣ кореро ба сомон нарасонад. Ин нукта дар ҳамаи замонҳо муҳим ва зарур аст, бахусус имрўз, ки ҷомеаи мо ниёзманди инсонҳои оқилу хирадманд аст, ниёзманди он аст, ки ҳамаи корҳо аз рўи ақлу хирад анҷом ёбанд.