Худовандо!
Дилам аз зиндагӣ сер аст.
Бигӯ охир,
Чӣ мехоҳӣ ту аз ҷонам?

Парасту:

Маро хушбахт кун.

Модар:

Бо чӣ?
Чӣ хушбахтӣ касе, ки шаб надорад нон?
Чӣ дорад духтари як марди қоиқрон?

Парасту:

Ҷавонӣ, хирмани гесӯ, рухи ишқофарин дорам,
Дили пурорзу, рӯҳи навозишгар, нигоҳи оташин дорам.

Модар:

Ба ҳусни худ чӣ мағрурӣ?
Зи ранҷи зиндагӣ дурӣ.
Падар пир асту модар оҷиз,
Охир раҳм кун бар худ.
Агар мурдем мо фардо,
Кӣ мегирад суроғатро?

Парасту:

Тазарви меҳрубон.

Модар:

Ҳамон бадбахти бекоре, ки дар зиндон гирифтор аст,
Ба чашми марду зан хор аст?

Парасту:

Чӣ хорӣ?
Сарбаланд аст ӯ, ки дар майдони пайкор аст.

Модар:

Парасту!
Бас кун ин лаҷбозии тифлонаро,
Имшаб яке аз беҳтарин шабҳои умри туст.
Оқои Маҷидӣ карда меҳмонӣ,
Фиристода бароят ин либоси тозаро,
Ин кафшу ин гулро,
Муборак бод, духтарҷон,
Бипӯш.