ғолибият, нобарориҳо, бартараф кардани камбудиҳо, нақшаҳои оянда ва имконотҳои навини бамақсадрасӣ.

862. Гурӯҳбандии роҳбарон аз нигоҳи хиради менеҷмент — ба хотири бехатарии хеш пайваста барои вазифа талош доранд, гурӯҳе барои ҳукмронӣ кардан кӯшиш менамоянд, ки соҳиби вазифа шаванд, баъзе вазифаталабон бо мақсади беҳтар кардани дараҷаи зиндагонии хеш талош доранд, талоши вазифа бо мақсади қасос гирифтан ва амалҳои дигари ғаразноку нопок, талоши вазифа барои хизмати софдилона ба халқу миллат ва пайдо кардани обрӯю эътибор дар ҷомеа.

863. Пешниҳоди хиради менеҷмент оиди шартҳои роҳбарӣ — мақсади воқеӣ гузошта тавонистан, нақшагирӣ кардан, риояи ченакҳо ва арзишҳои роҳбарӣ, муайян кардани самаранокии вазифагузорӣ, муносибати Шумо ба вазифадории шахсони атроф, аз муноқишаи шахсони алоҳида худро дур совед, оиди ташкилот, коллектив ва имконоти дигари роҳбариатон ахбори пурра ба даст оред.

864. Талаботҳои ташаккули роҳбарӣ — бартарияти мақсадгузории шумо аз роҳбари пешина, бартарияти имкони баҳодиҳии фаъолиятҳо ва дарки масоил, истифодаи стандартҳои навин, роҳҳо ва усулҳои нави бартариятноки бамақсадрасӣ, воқеияти қобилияти роҳбарии Шумо, вақтшиносиатон.

865. Қувваи боварии роҳбарӣ дар хиради менеҷмент — қувваи доимоҳаракаткунанда ва дилпуркунанда нуқtai аввали тамоми боғарист, тамоми ихтироот ва эҷодкориҳои инсонист, нӯшдору тамоми нобарориҳои зиндагӣ, шӯълаи фурӯзандаи донишу хирад ва миёнарави асосии Одаму Худованд аст.

866. Барои пайдо кардани боварӣ чунин қадамҳо зарур аст — ман медонам, ки ҳаракат ва фикру ақидаҳои навин шарти зарурии фаъолият аст, ман аз ӯҳдаи он мебароям, ман эҷодкорӣ карда метавонам, дар натиҷаи худбоварӣ ман ба ҳамаи мақсадҳои хеш оҳиста — оҳиста мерасам, ман кӯшиш менамоям, ки мақсадҳоямро ба нақша гирам, доимо аз ёди Ҳақ дур нагашта, покдилиро дар фаъолият нигоҳ медорам, аввал сармоя