Тарифи гумрукӣ — ҳуҷҷатҳоеро меноманд, ки номгӯи тамоми молҳо ва воҳиди боҷи гумрукии он нишон дода шудааст.

Реҷаи гумрукӣ — воридот, воридоти баргашта, транзит, анбори гумрукӣ, мағозаи бе андози гумрукӣ, воридот ва содироти муваққатӣ, содирот, содироти баргашта, даст кашидан аз мол ба манфиати давлат, нобудсозии мол.

Маданияти иттиҳодияи — системаи арзишҳои алоҳида ва коллективиест, ки ҳамаи аъзоёни ташкилот қабул доранд ва мепазиранд.

Монеаҳои менеджменти байналхалқӣ — монеаҳои маданӣ, фарқияти усулҳои роҳбарӣ, фарқияти урфу одат ва расму оини миллӣ, фарқияти мақсаднокии меҳнат, фарқияти инкишофи иқтисодию иҷтимоӣ ва мадании шахсиятҳо.

Маданияти бозаргонӣ — роҳбарӣ дар асоси ба даст овардани фоидаи ҳадди баланд ва арзишҳои баланди муносибатҳо амалӣ мегардад.

Маданияти бюрократӣ — дар асоси системаи ҳокимиятдорие сурат мегирад, ки тамоми фаъолияти корхона ба воситаи қоида, дастурамал ва тартибот меъёргузорӣ карда шудааст.

Системаи инкишофи соҳибкории байналхалқӣ — универсалӣ, нишонаҳои молӣ, системаи коммуникатсия, ивазшавии пайвастаи роҳбарон.

Усулҳои ширкатии соҳибкории байналхалқӣ — штаб-квартира, бо мақсади мувофиқ шудан бо маданияти он мамлакат ё корхона, бо усули омехта, универсалӣ, комбинатсионӣ сохта шудааст.

Омилҳои роҳбарии башарӣ дар ширкатҳои байналхалқӣ — омили маданӣ, иқтисодӣ, тарзу усули роҳбарӣ, бозори меҳнат, ҷойгиршавии захираҳои башарӣ, муносибат ба сифат, нишонаҳои миллӣ, назорати идоравӣ.

Фаъолияти роҳбарӣ бо кормандон — банақшагирии кормандон, муайян кардани музди меҳнат, ҳавасмандӣ, нишонагирии кормандон вобаста ба ихтисос ва равияҳо, муносибатҳои меҳнатӣ, бехатарии истеҳсолот, сиёсати кормандон.

Усулҳои интихоби ҳайати ширкатҳои байналхалқӣ — этномарказӣ, бисёрмарказӣ, минтақамарказӣ, марказӣ.