БОЗГАШТАНИ РУСТАМ ВА
СУҲРОБ БА ЛАШКАРГОҲ

Бирафтанду рӯи ҳаво тира гашт,
Зи Суҳроб гардун ҳаме хира гашт,

Ту гуфтӣ, зи ҷангаш сиришт осмон,
Наосояд аз тохтан як замон.

Дигарбора зер-андараш оҳан аст,
Шигифтӣ равон асту рӯинтан аст.

Шаби тира омад суи лашкараш,
Миён суда аз ҷангу оҳан бараш,

Ба Ҳумон чунин гуфт, к-«Имрӯз ҳур
Баромад, ҷаҳон гашт пуршаррушӯр,

Шуморо ба сар з-он савори далер,
Ки ёли ялон дошт, чанголи шер,

Чи омад, шуморо чи гуфту чи кард,
Ки ӯ буд ҳамзӯри ман дар набард?

Чи кард ӯ або лашкарам сарбасар,
Ки чун ӯ надонам ба гетӣ дигар!

Яке пирмард аст бар сони шер,
Нагардад зи ҷангу зи пайкор сер,

Надонам, ба гирди ҷаҳон сарбасар,
Кӣ бандад гаҳи кина чун ӯ камар?!»

Бад-ӯ гуфт Ҳумон, ки «Фармони шоҳ
Чунин буд, к-аз эдар наҷунбад сипоҳ,

Ҳама кори мо сахт босоз буд,
Ба овардгаҳ гаштан оғоз буд.

Биомад яке марди пархошҷӯй,
Бад-ин лашкари гашн бинҳод рӯй,

Ту гуфтӣ, зи мастӣ кунун хостаст,
Ки ин ҷангро як тан оростаст!

Зи ҳар сӯ пароканда гарди набард,
Зи лашкаргаҳи мо басе кушт мард.»