Камар бастану рафтани шоҳвор,
Ба чанг-андарун – гурзаи говсор.

Дамон пеши Заҳҳок рафтӣ ба ҷанг,
Задӣ бар сараш гурзаи говранг,

Якояк ҳамон гурди кеҳтар ба сол
2
Зи сар то ба пояш кашидӣ дувол,

Бад-он зеҳ ду дасташ бибастӣ чу санг,
Ниҳодӣ ба гардан-бараш полҳанг,

3
Бад-ин хориву зориву гурму дард,
Пароканда бар торакаш хоку гард,

Ҳаме тохтӣ то Дамовандкӯҳ,
Кашону давон аз пас-андар гурӯҳ.

Бипечид Заҳҳоки бедодгар,
Бидарридаш аз бим, гуфтӣ, ҷигар,

Яке бонг барзад ба хоб-андарун,
Ки ларзон шуд он хонаи садсутун.

Биҷастанд хуршедрӯён зи ҷой
Аз он ғулғули номвар кадхудой.

Чунин гуфт Заҳҳокро Арнавоз,
Ки «Шоҳо, чи будат, чи дидӣ ба роз?

Ба ором хуфта ту дар хони хеш,
Чи дидӣ, бигӯӣ, чи омад-т пеш?

Ҷаҳоне саросар ба фармони туст,
Даду деву мардум нигаҳбони туст,

Замин ҳафт кишвар ба шоҳӣ турост,
Сари моҳ то пушти моҳӣ турост,

Чи будӣ, к-аз он сон биҷастӣ зи ҷой?
Ба мо бозгӯй, эй ҷаҳонкадхудой!»

Ба хуршедрӯён сипаҳдор гуфт,
Ки «Ин хобро боз бояд нуҳуфт,

1
Гурзаи говсор – гурзе, ки нӯгаш ба шакли сари гов аст.
Дувол – тасма, камарбанд.
Гурм – ғам, андӯҳ.