Меҳрубони ман омад.
Аз як шаҳри дур омад,
Бо лаълии пур омад.
Фатири нақшин овард,
Кулчаи қандин овард.
Дорад мавизу чормағз,
Холаи ман хеле нағз!
Биёед ,эй ҷўраҳо,
Равем ба ҳавлии мо,
Аз савғоҳои холам
Дастархон мекушоям.
Кўлчаи нағз мехўрем,
Пистаи мағз мехўрем.
Шаҳду шакар, марҳамат,
Ҳалвои тар марҳамат!

ХОЛАИ ДИЛСЎЗ
Дарзии хушдўз,
Холаи дилсўз.
Куртаи ту
Лолаи Наврўз.

Холаи ғамхор,
Кори ту бисёр,
Дўхтӣ бар ман
Куртаи гулдор.

Тугмаҳои он
Чун садаф зебо,
Медиҳад аз дур
Дар барам ҷило.

Бар ман бизебад Куртаи гулдор, Бар ту мегўям:
– Раҳмати бисёр!

ДАР МЕҲМОНӢ
Ҳавлии тағом рафтам,
Назди Гуландом рафтам.
Ман як ҳафтаи расо
Шудам меҳмони онҳо.
Тағом маро ҷон мегуфт,
Кабкаки хушхон мегуфт.
Будем ману Гуландом,
Ду мағзаки як бодом.
Чизе хоҳем доимо,
Буд баҳри мо муҳайё.
Лекин акси падарам
Бўи хуши модарам,
Шўхиҳои додарам
Намерафтанд аз сарам,
Ба ёди рўи онҳо
Даромадам ман ба роҳ.

ГУСЕЛ
Хонаи мо ин бегоҳ
Пур-пури одам шудаст,
Хешу таборони мо
Ҳама ин ҷо ҷамъ шудаст.

Дастаи ҳофиз омад,
Раққоса дорад бубин.
Мехонанд ин бегоҳӣ
Ашўлаҳои ширин.

Акои ман Сулаймон
Ба аскарӣ меравад.
Дар ҳифзи хоки Ватан
Бояд диловар шавад.