Лаззат барад меҳмони ман.

МОҲМОМО
Момои ман, момои ман,
Момои моҳмомои ман,
Дар гирди ту истораҳо –
Набераю абераҳо.
Пўшида хилъати сафед
Нуру сафо меоваред,
Момои тори осмон
Биё, ба рўи ҳавлимон.
Кулчаи қандинам бите,
Лаълии зарринам бите,
Монанди рўят гирдакак,
Фатири нақшинам бите.

ДОДАРАКАМ
Додараки нағзи ман,
Донаи пурмағзи ман.
Мағзи донаи ширин,
Ниҳоли сарсабзи ман,
Аллаҷонам,аллаё
Мағзи ҷонам, аллаё.
Абре дар аввали шом
Омад ба болои бом,
Болини сафед овард
Монанди қарси момом.
Аллаҷонам,аллаё
Мағзи ҷонам,аллаё.

Кайҳо дар назди ҷевон
Алла намуда мошон.
То ки ором хобӣ ту,
Хуррак намекашад он.
Аллаҷонам, аллаё
Мағзи ҷонам, аллаё.

Фақат обаки ҷўбор
Намехобад, вай бедор.
Бо овози маҳинаш
Мегўяд алла ҳар бор.
Аллаҷонам, аллаё
Мағзи ҷонам, аллаё.

ШАҲДУ ШАКАР МАРҲАМАТ!
Холаҷони ман омад,