Созу маҳкамтар.
Теппаю талро
Кардем ҳамвор,
Бар шаҳр мондем
Яке подевор…
Қад-қади кўча
Бино месозем,
Бинои худро
Зебо месозем.
Лаб- лаби ҷўча
Шамшоди қатор,
Ду бари он кўл
Пур-пури чинор.
Бинои мактаб
Аз ҳама баланд,
Намояд аз дур
Басо дилписанд.
Як тараф клуб,
Ҷои тамошо,
Ҷои дамгирӣ
Боғи нави мо.
Мо бинокорем,
Мо сарфарозем,
Дар деҳи Роғун
Шаҳр месозем.

ДАР РОҒУН
Дар домани кўҳ
Бо дастони мо,
Биноҳои нав
Гардида барпо.

Баланду дилкаш,
Сар сўи осмон,
Панҷу шаш қабат,
Ҳар кадоми он.

Кранҳои зўр
Аз дур метобанд,
Ҷои дарғотро
Онҳо мекобанд.

Кор андар Роғун
Ҳоло меҷўшад,
Фардо ба олам
Вай нур пошад.
АЗ НОРАК БА РОҒУН
Ман киштибонам,
Киштӣ меронам,
Аз шаҳри Норак,
Бо баҳри Норак,
Меравам акнун
То шаҳри Роғун.
Дар Нораки мо
Ҳар гуна усто –
Харроту гилкор,
Кўҳкану монтёр,
Бисёр ҳастанд,
Корашон писанд.
Усто мебарам,
Меорам усто,
То шаҳри Роғун
Бо раҳи дарё.
Ман киштибонам,
Киштӣ меронам.
Бор ба Роғун
Ман мекашонам.

ЧАРОҒАКИ РОҲНАМО