ки аксари қоидаҳои роҳбариро ба санъати волои хеш расонида амалӣ гардонида буданд. Ҳатто дар баъзе аз минтақаҳои Хатлону Хоразм деҳқонони маҳаллӣ бо мақсади дастгирӣ аз қоидаҳои худмухторияи идорӣ, роҳи мустақиди идоракунии ҳокимиятро тарафдорӣ намуда, талаби идораи худмухториро карданд ва ба он роҳ боқувват ҳам шуданд. Идора дар шакл ё худ аз рӯи қоидаҳои иқтисоди бозорӣ ҳанӯз аз ҳамон замонҳо сарчашма мегиранд. Аммо бояд гуфт, ки баъзе аз мансабпарастони маҳаллӣ ва худи намояндагони амир, ки баъзе мустақилиятро ба даст оварданд ва каме қавитар гаштанд, норозигии хешро аз системаи идораи давлатии марказӣ баён дошта, ба шӯришҳо ва эътирозҳо шурӯъ карданд.

Қобили зикр аст, ки маросими қабули подшоҳӣ ва тоҷи салтанатдорӣ яке аз хислатҳои хоси мардуми тоҷик ба шуморидафта, хеле ботантана мегузашт ва маросими мазкур ҳамчун нишони пуркудратии подшоҳ ва таҷаммули салтанат маҳсуб меёфт. Дар ин маросим аз ҷониби амир тоҷгузорӣ ба сари ҳоким низ сурат гирифта, ба ҳоким фармон ва парчам дода мешуд, ки ҳанӯз аз замони Тӯрониён барои тоҷикон хос мебошад. Маҳз дар ҳамин рӯз подшоҳ ба амри худ баъзе зиндониёнро аз маҳбусхона озод мекард ва аз гуноҳи баъзе ашхос мегузашт.

Ҳофизону раққосон базмҳои хеле бодабдаба ташкил намуда, вазирон дар ин рӯз ба амирон хилъат мепӯшониданд. Амирому ҳокимони маҳаллӣ низ ба пойтахти аморат ба нишони иродат ва ё фармонбардорӣ ҳадя мефиристоданд.

Амирому подшоҳони тоҷик хислати хоси қабули корафтодагон доштанд. Дар ин рӯз аз тахти заррин фаромада ба тахти нуқрагин менишастанд ва мардумро қабул мекарданд ва корафтодагон ҳамчун нишони эҳтиром дасту по ва гилем ё замини назди амирро мебӯсиданд. Доир ба қабули олимону донишмандон тартиботи дигар амал мекард, яъне донишмандон заминро намебӯсиданд ва амир ба назди онҳо омада салом мекарданд ва арзи онҳо гӯш мекарданд.

Дар истиқболи сафирон ва намояндагони дигар давлатҳои дунё низ як маросими махсус ташкил карда мешуд ва дар он ду нафар аз намояндаи амир иштирок дошта, намояндагӣ қабул мешуд ва худи ҳамон рӯз номаи қабул ирсол мешуд, сафирро низомиён бо як тантана ва орому низоми хуби идона пешвоз