А. ҚОДИРИ

Ба мактаб

Мутриба хуррам зи ҳад
Ин саҳарӣ аз ҳама
Роҳравон мекунад
Ашӯлае замзама:

«Зочаи хушрӯи ман,
Хайр кунун, нағз мон!
Мешавам ин субҳдам
Сӯи дабистон равон.

Боғчаи дилкушо,
Нағз бимонӣ ту ҳам,
Ман ба барат солҳо
Шоду ғазалхон будам.

Аз пасам акнун наё,
Хайбаракам, хона рав!
Ман кунун аз ин пагоҳ
Толибаам, хона дав!»