ДАР ОИНАИ ТАЪРИХ...

3-юми сентябри соли 1924 тайёраи тамғаи Ю-13 бо ҳуҷҷатҳои таъсиси Ҷумҳурии Худмухтори Сотсиалистии Тоҷикистон аз шаҳри Бухоро ба Душанбе парвоз намуд ва ин сана дар таърих чун Рӯзи авиатсияи граждании Ҷумҳурии Тоҷикистон сабт гардид.

Шурӯъ аз ҳамин рӯз соҳаи авиатсия дар мамлакати мо пайваста ташаккул ёфта, мунтазам рушд кардааст. Аз ҷумла, дар солҳои 30-юми асри гузашта, масъалаи ҷудо намудани қитъаи замин барои сохтмони аэродром дар ҳудуди минтақаи Суғд ба миён гузошта шуд.

Вазифаи соҳаи авиатсияи онвақта, ки иқтидори техникии номукаммал ва ҳавопаймоҳои хурдро дар ихтиёр дошт, асосан бо ҳамлу нақли борҳои таъиноти гуногун, почта, коркарди санитарии зироатҳои хоҷагии деҳот ва бо ҳамлу нақли тездоди ниҳоят ками мусофирон маҳдуд мешуд.

Давраи дуюми рушди соҳаи авиатсия дар минтақаи Осиёи Миёна ба солҳои баъдиҷангии 1946–1950 рост меояд. Дар ин давра, аллакай нақшаи генералии сохтмон ва рушди фурудгоҳҳо иборат аз таҷдиду муҷаҳҳазгардонии аэродромҳо, сохтмони хатҳои рӯйпӯшаш сунъии парвозу фурудой ва комплекси