ФАТҲИ БОБИ ДИГАР
Гӯши мо бар рубоби дигар буд,
Ҳуши мо бар ҷавоби дигар буд.
Об гуфтему ту давидӣ ба ҷӯй,
Мақсади мо, ки оби дигар буд.
Қалби мо, эй ҳақири берунбин,
Шӯълавар з-офтоби дигар буд.
Банд бар пойи мо задӣ бехуд,
Банди мо бо таноби дигар буд.
Дар дили шомҳои ғурбатзо,
Ёри мо моҳтоби дигар буд.
Ҳарфи мо аз мутуни дафтар не,
Ҳарфи мо аз китоби дигар буд.
Дар кушодӣ, валек беҳуда,
Қасди мо фатҳи боби дигар буд!
Тошканд, 29 декабри соли 2017
ДИГАР – ҲЕҶ
Ишқ ҳам як хатост, дигар ҳеҷ,
Дардаке бедавост, дигар ҳеҷ!
Бо шукӯҳу ҳишам надорад майл,
Кунҷи ғурбатсарост, дигар ҳеҷ.
“Ҳо”-ю “ҷим”-у “ро”-ест дар сина,
“Ҳавваз”-у “ҷим”-у “ро”-ст, дигар ҳеҷ!
Ошиқонро ба миллате бигравад,
Ишқ миллатгарост, дигар ҳеҷ!
Мо, ки яъне зи Ишқ маъхузем,
Ишқ, яъне, ки мост, дигар ҳеҷ!
Мисли он офате, ки ояд ба сар,
Ишқ ҳам як балост, дигар ҳеҷ!
Ҷабр дораду ихтиёре не,
Ишқ кори Худост, дигар ҳеҷ!
Гар заминист ё илоҳӣ, боз,
Ишқ ҳам нафси мост, дигар ҳеҷ!
Тошканд, 30 декабри соли 2017