Наъимон ниъамро фаромӯш карданд,
Каримон карамро фаромӯш карданд.
Дар ин шӯри ҳастӣ адибон зи мастӣ,
Чу Ҷаъфар қаламро фаромӯш карданд...
Тошканд, 18 декабри соли 2015

Ниъам – ҷамъи “неъмат”.
ТО ОХИРИН НАФАС
Захмест дар дилам, ба амонӣ намеравад,
Бо лутфҳои нӯкизабонӣ намеравад.
Ман пир мешавам, зи чӣ як ишқи сабзранг,
Аз дил чу қиссаҳои ҷавонӣ намеравад.
Ваҳмест бас азим, ки баъд аз “Аъуз”ҳо,
Сад бор “Қул аъуз...” бихонӣ, намеравад!
Дарвешвор бар дари дил “Ҳаққу ҳу” занад,
Бо санги шаръ гарчӣ биронӣ, намеравад.
Ишқест дар дилам, ки рақиб аст бо табиб,
Аз рӯҳам ин маризи равонӣ намеравад.
Ёрони нонталаб зи хаёлам гурехтанд,
Ин ишқ, яъне душмани ҷонӣ намеравад.
Панҷоҳсола мешавад ин ишқи навҷавон,
Аз дил чу захми ҷанги ҷаҳонӣ намеравад.
То охирин нафас нафасе ишқи ҷонгудоз
Аз тору пуди Ҷаъфари сонӣ намеравад.
Тошканд, 13 январи соли 2016