ШАБҲОИ ТАНҲОӢ

Афтодаам дар хилвате,
Дур аз ватан, дар ғурбате,
Афтода бар сар фурқате,
Бе ту шабам танҳо гузашт.

Садбарги дил пажмурда шуд,
Аз ранҷу дард озурда шуд,
Дар шоми ҳаҷр афсурда шуд,
Бе ту шабам танҳо гузашт.

Рафтанд ёрон аз барам,
Набвад касе ғампарварам,
Аз ашк тар шуд бистарам,
Бе ту шабам танҳо гузашт.

Гардид толеъам нагун,
Ман сӯхтам дар даҳри дун.
Чашмам бирезад ашки хун,
Бе ту шабам танҳо гузашт.

Бобур, махӯр ин қадр ғам,
Дардат кай аз ғам гашта кам?
Рахшад умедат ҳамчу шамъ,
Бе ту шабам танҳо гузашт...
Ё РАББ, БА ҚАЛБАМ НУР БАХШ!

Эй холиқи халқи ҷаҳон,
Парвардигори меҳрубон,
Мӯҳтоҷи лутфам бегумон,
Ё Рабб, ба қалбам нур бахш!

Ғарқам ба дарёи ғурур,
Афтода дар айшу сурур,
Чашми дилам ногашта кӯр,
Ё Рабб, ба қалбам нур бахш!

Дурам бидор аз занни бад,
Аз кинаву бухлу ҳасад,
Бирҳон зи қайди деву дад,
Ё Рабб, ба қалбам нур бахш!

Шамъи фурӯзонам намо,
Равшан дилу ҷонам намо,
Покиза инсонам намо,
Ё Рабб, ба қалбам нур бахш!

Эй роздони бебадал,
Бахшой илҳоми ғазал.
Чун шӯълае ҳадди ақал,
Ё Рабб, ба қалбам нур бахш!