ГӮ: “ДӮСТ МЕДОРАМ”

Дар мастиву ҳушёрият,
Гӯ: “Дӯстат дорам, нигор!”.
Гӯ: “Дӯст медорам туро”,
Гоҳе ниҳон, гоҳ ошкор.

Гӯ: “Дӯст медорам туро,
Бе ҳеҷ як ваҷҳ, эй нигор!”.
Изҳор бинмо ишқи худ,
Бо ҳар далелу ҳар қарор.

Гӯ: “Дӯст медорам туро!”
Гоҳе ба шаб, гоҳе ба рӯз.
Гӯ: “Дӯст медорам туро!”,
Ҳар рӯз бо сад дарду сӯз.

Монанди лолоӣ ба ӯ
Гӯ: “Дӯст медорам туро!”.
Шайдову пазмону хумор,
Гӯ: “Ҳар нафас ёрам туро!”.

Гӯ: “Дӯст медорам туро!”,
Бар гӯши қалбаш бешумор.
Бар ишқи худ иқрор шав,
Гӯ: “Дӯстат дорам, нигор!”.
ИН ЭҲСОС

Аз ман ин эҳсос болост,
Дар заминҳо кай бигунҷад?
Аз ҳақириву залилӣ
Ҷони ман аз ман биранҷад.

Аз ман ин эҳсос болост,
Устухонамро бисояд.
Оҳҳоямро кунад дуд,
Бар дилам оташ физояд.

Аз ман ин эҳсос болост,
Ҷо нагардад дар дили ман.
Аз ду чашмам ғам бирезад,
Тор гардад манзили ман.

Аз ман ин эҳсос болост,
Ошиқат бинмуд бедод.
Ӯ маро аз ман рабуду
Ҳаргизам бар ту надод...