пардохткунанда барои нигоҳубини кӯдак, бо интихоби зан, ба ӯ як намуди кӯмакпулӣ, ё кӯмакпулӣ барои ҳомиладорӣ ва таваллуд, ё кӯмакпулӣ барои нигоҳубини кӯдак пардохт мешавад.

Дар мавриди пешниҳод намудани рухсатӣ барои ҳомиладорӣ ва таваллуд дар даврае, ки зан бо сабаби барканор кардан аз кор (вазифа) музди меҳнаташ пардохт карда нашудааст, кӯмакпулӣ дода намешавад. Агар рухсатӣ барои ҳомиладорӣ ва таваллуд баъди иҷозат ба кор низ давом дода шавад, кӯмакпулӣ аз рӯзе дода мешавад, ки зан бояд ба кор шурӯъ намояд.

Ҳангоми иқоти ҳамли ғайриихтиёрӣ ё таваллуди бармаҳал, ки баъд аз гузаштани 196 рӯзи ҳомиладорӣ ба амал омадааст, кӯмакпулӣ барои ҳомиладорӣ ва таваллуд дар асосҳои умумӣ дода мешавад.

Барои давраи дар ҳабси пешакӣ қарор доштан, барои давраи гузаштан аз ташхиси судии тиббӣ ва барои давраи табобати маҷбурӣ бо қарори суд, кӯмакпулӣ барои ҳомиладорӣ ва таваллуд дода намешавад.

Шахсони суғурташуда, ки кӯдакони навзодро аз таваллудхона фарзанд хондаанд ва ё васигии онҳоро ба ӯҳда гирифтаанд, ба рухсатии ҳомиладорӣ ва таваллуд барои давраи ҳафтод рӯзи баъди таваллуди кӯдак дар асосҳои умумӣ ҳуқуқ доранд.

Кӯмакпулӣ барои ҳомиладорӣ ва таваллуд барои тамоми давраи рухсатӣ, ки ба зан ба сабаби ҳомиладорӣ ва таваллуд дода мешавад, сарфи назар аз он ки чанд рӯзи рухсатӣ ба давраи пеш ва пас аз таваллуд рост омадааст, пардохт карда мешавад.