дастурҳои императивии ба ҳуқуқи маъмурӣ хос ва ғайра. Аммо, усул метавонад танҳо як меъёри ёрирасони тақсимоти ҳуқуқ дар бахшҳо бошад, зеро дар баъзе соҳаҳо, алахусус дар ҳуқуқи меҳнат, усулҳои гуногуни танзими муносибатҳои ҷамъиятӣ истифода мешаванд, мисол баробарии иштирокчиён, салоҳият ва тобеият, тафовут дар танзими шароити меҳнат ва ғайра.

Ҳуқуқи меҳнат дар низоми ҳуқуқии Тоҷикистон яке аз ҷойҳои пешбарро ишғол мекунад. Зеро, дар ҳама давру замонҳо ва дар ҳама шаклҳои иҷтимоию иқтисодӣ меҳнат асоси ҳаёти инсон, манбаи сарвати иҷтимоӣ ва беҳбудии ҳар як шахс буд ва мемонад. Ҳамзамон, меҳнат воситаи ташаккули шахсият аст, зеро шахс берун аз меҳнат, берун аз корҳои муфид наметавонад шахсияти мукаммал бошад.

Мавқеи пешрафтаи кор дар ҳаёти ҷомеа ва муҳимияти он барои ҳалли масъалаҳои иқтисодию иҷтимоии Тоҷикистон, танзими дақиқи қонунгузории фаъолияти меҳнатии қувваҳои корӣ, таъмини волоияти қонун дар соҳаи муносибатҳои меҳнатӣ ва ҳифзи ҳуқуқҳои меҳнатии кормандонро талаб мекунад. Таҳкими нақши ҳуқуқи меҳнат дар давраи муосир аз ворид шудани муносибатҳои бозоргонӣ дар соҳаи меҳнат, мавҷудияти шаклҳои гуногуни ташкили меҳнат ва шакли моликият, инчунин истифодаи меҳнати кормандон аз ҷониби соҳибкорони инфиродӣ бо мақсади пешбурди фаъолияти соҳибкории онҳо вобаста аст. Ғайр аз он, низоми танзими муносибатҳои меҳнатӣ созишномаҳоеро, ки дар сатҳҳои