Бекор кардани шартномаи меҳнатии кормандро аз ҳуқуқи таъминот ба суғуртаи иҷтимоӣ ҳангоми рух додани ҳолати суғуртавӣ дар давраи аз рӯзи бастани шартномаи меҳнатӣ то рӯзи бекор кардани он маҳрум намекунад. Агар мавҷуд набудани шартҳои ҳатмӣ дар шартномаи меҳнатӣ ҳангоми санҷиш ошкор карда шаванд, шахси мансабдори санҷиш талаб мекунад, ки ин ҳуқуқвайронкуниҳо бартараф карда шаванд. Агар ин талабот дар мӯҳлати муқарраршуда иҷро карда нашавад, корфармо метавонад ба ҷавобгарии маъмурӣ кашида шавад.

7.2. Тартиби умумии бастани шартномаи меҳнатӣ
Тартиби бастани шартномаи меҳнатӣ дар моддаи 26 КМ ҶТ оварда шудааст. Шартномаи меҳнатӣ дар шакли хаттӣ баста шуда, дар ду нусха тартиб дода мешавад ва аз ҷониби тарафҳо имзо карда мешавад. Як нусхаи шартномаи меҳнатӣ ба корманд дода шуда, нусхаи дигарро корфармо маҳфуз медорад. Ворид намудани тағйиру иловаҳо ба шартномаи меҳнатӣ, аз ҷумла ҳангоми гузаронидан ба кори дигар аз ҷониби тарафҳо дар шакли хаттӣ бо тартиби пешбининамудаи моддаи 26 КМ ҶТ амалӣ карда мешавад. Пешниҳоди тағйир додани шартҳои шартномаи меҳнатӣ аз ҷониби яке аз тарафҳои шартномаи меҳнатӣ дар шакли хаттӣ дода мешавад ва он аз ҷониби тарафи дигар дар мӯҳлати то ҳафт рӯзи тақвимӣ аз рӯзи дода шудан баррасӣ карда мешавад. Шартномаи меҳнатӣ бо шахсони мансабдори мақомоти